حلقه‌ی گمشده‌ی اهالی کتاب

فرید قدمی نویسنده‌ای تهاجمی است یا این که او به مدافعان و عناصر وضع موجود بی محابا حمله می‌کند.

گفتگویی چالشی با نویسنده‌ای چالش‌برانگیز
فرید قدمی نویسنده، مترجم و منتقد ایرانی است که ترجمه و تألیف بیش از ۴۰ عنوان کتاب را در کارنامه‌ی خود دارد. از میان ترجمه‌‌های قدمی می‌توان به ترجمه‌ی رمان «ولگردهای دارما» اثر جک کرواک، «هنر و مرگ» آنتونن آرتو، «عصر من» اوسیپ ماندلشتام، «ویلارد و جایزه‌های بولینگش» ریچارد براتیگان، «سابینا» آنائیس نین، «زوزه» آلن گینزبرگ و … اشاره کرد. در حوزه‌ی تألیف نیز «سیاست ادبیات: تزهایی درباره‌ی نوشتار» اثری مهم به قلم قدمی است و سه رمان «دومینانت یا مامان اون زنه رو که داره می دوئه می‌بینی»، «زن‌ها در زندگی من یا داف معبد دلفی» و «مایا یا قصه‌ی آپارتمانی در خیابان کریم‌خان» از دیگر آثار این نویسنده‌ی پرکار ایرانی است. سال گذشته نیز جایزه‌ی بنیاد جیمز جویس در سوئیس، که به مترجمانی از سراسر دنیا اهدا می‌شود، به فرید قدمی تعلق گرفت. دامنه‌ی کاری قدمی بسیار گسترده است و حتی تألیف سه کتاب علمی به زبان‌های انگلیسی و فارسی نیز در کارنامه‌ی وی به چشم می‌خورد. او هم اکنون در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب به تدریس در گروه مهندسی مکانیک مشغول است.

سه ماه پیش از این، فرید قدمی رخ در رخ دوربین رسانه کتاب، به تشریح رویکرد کلی‌اش در ترجمه و نوشتن و تفاوت احتمالی بین این دو پرداخت.

گفت‌و‌گویی متفاوت که به اجمال مباحثی چون انگیزه‌ی وی در ترجمه و پرداختن به ادبیات معاصر آمریکا و به ویژه نسل بیت؛ سیرکاری و آثار در دست انتشار؛ رویکرد انتقادی و تهاجمی این نویسنده در مواجهه با مسائل و رخدادهای مختلف؛ فصل مشترک احتمالی با دیگر نویسندگان ایرانی و خارجی و…، را در‌بر‌دارد. آن چنان که در این گفت‌و‌گو مشهود است، قدمی را باید به عنوان نویسنده‌ای عاصی و تهاجمی شناخت؛ نویسنده‌ای که سعی در درنوردیدن مرزهای موجود و تاختن به فرهنگ و عناصر وضع موجود دارد.

«رسانه کتاب» حلقه‌ی گمشده‌ی اهالی کتاب

 

پاسخ دهید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد